Aby zarabiać pieniądze, najpierw trzeba je zainwestować — to podsta­wowa zasada szkoły biznesu. Niektóre przedsięwzięcia wymagają więk­szych nakładów finansowych niż inne: diler samochodowy może potrze­bować milionów złotych na zainwestowanie w swój salon sprzedaży. Nawet firmy zajmujące się odśnieżaniem czy koszeniem trawników (dwie z ma­łych firm, jakie omawiamy w tej książce) muszą dysponować jakąś go­tówką na zakup sprzętu i środków transportu.

Wiele z przedstawionych w tej książce [artykuł ten jest fragmentem książki „101 pomysłów na własną firmę” autorstwa Corey Sandler, Janice Keefe wydanej przez Onepress.pl - przyp. red.] pomysłów na firmę można zre­alizować przy niewielkim nakładzie początkowym. Ale jeśli planujesz poszerzyć swój obszar działania, zatrudnić pracowników i oferować bar­dziej wyszukane usługi, ważne jest, abyś miał wystarczająco dużo środków na takie inwestycje. Takim kapitałem trzeba bardzo rozsądnie zarządzać, tak samo jak i pozostałymi składnikami firmy.

Jeśli będziesz korzystać z własnych środków finansowych, musisz być pewien, że Twój biznes i plan działania mają solidne podstawy.

Jeśli będziesz korzystać z zewnętrznych źródeł finansowania — banku, inwestora czy agencji rządowej — musisz być pewien swojego przedsię­wzięcia i mieć świadomość ryzyka kredytowego.

Dwa podstawowe modele finansowania działalności firmy to finansowanie kapitałem własnym oraz finansowanie kapitałem obcym.

Kapitał własny kontra kapitał obcy

Kapitał własny jest inwestycją we własność firmy. Kapitał może pochodzić z prywatnych zasobów, od rodziny, przyjaciół, pracowników, klientów lub inwestora zewnętrznego, łącznie z inwestorem w postaci funduszu venture capital, który zainteresowany jest zakupem firm o dużym poten­cjale wzrostu. Inwestorzy własnościowi zwykle uzyskują część udziałów (oraz częściową kontrolę) firmy; z punktu widzenia założyciela firmy inwestor zewnętrzny zmniejsza jego prawa własnościowe oraz pozbawia go częściowej kontroli nad firmą.

Kapitał obcy stanowią wszelkie zobowiązania w stosunku do innych pod­miotów działających w otoczeniu zewnętrznym firmy (i w zależności od formy prawnej przedsiębiorstwa jest to również zobowiązanie właściciela firmy). Wierzycielami mogą być banki, firmy komercyjne oferujące kredyty, kontrahenci, dostawcy i agencje rządowe.

Kredyt można przeznaczyć na operacje bieżące, zakup sprzętu oraz na cele krótkoterminowe, takie jak np. zakup towaru.